در اخذ صبى ماهى و ملخ را و تذكيهء آنها اشكالى نيست ؛ و در اعتماد به قول او در حياة مأخوذ ، بدون اطمينان ، تأمّل است . و همچنين در اعتبار قصد مجنون در غير حال افاقه تأمّل است . تذكيهء حيوان در شكم 6 - به تذكيهء حيوانى كه در شكم او بچهء او است و تام الخلقه است و مو و كرك داشته باشد ، آن بچه مذكى مىشود اگر چه صاحب روح بوده باشد ؛ و اگر بعد از خروج ، زنده بود ، بايد ذبح شود ، و اگر ذبح نشده مُرد ، ميته است . پس تماميت خلقت و خروج بعد از موت ، لازم است در مذكى شدن به تذكيه مادر ، و بدون يكى از اين دو غير مذكَّى است ، مگر آن كه بعد از ولوج روح و خروج زنده ، ذبح شود در حال حياة . و در حليّت ولد اگر وقت ، وسعتِ ذبح نداشت ، به طورى كه در اسرع وقت اگر ذبح بشود حركت و خروج دم نداشته باشد ، نظر به استناد موت به سبب سابق كه ذكات مادر است ، و عدم آن چنانچه در ذبائح اگر وقت وسعت ذبح آنها را نداشته باشد تأمّل است ، و احوط اجتناب است . و احوط مبادرت عرفيّه به شقّ بطن مادر است بعد از زهاق روح او ، براى اخراج ولد در حال حياة مستصحبه تا زمان تماميت ذبح . ولد خارج از ميته يا از حيّهء غير مذكات ، با حياة ذبح مىشود ، و با عدم ذبح ، ميته است اگر چه به جهت عدم وسعت زمان باشد ؛ و اگر مستقر نباشد حياة طفل ، قابل تذكيه در اين صورت نيست بنا بر اعتبار استقرار حياة در تذكيه . و با خروجش قبل از ولوج روح از ميته يا حىّ غير مذكَّى ، اظهر حرمت ولد است كه فاقد تذكيه است به تبعيّت و اصالت . 2 - مسائلى از احكام ذباحه لزوم رعايت متابعت و موالات عرفى در ذبح 1 - متابعت عرفيّه و موالات عرفيّه در قطع اوداج اربعهء ذبيحه ، لازم است . و اگر قطع كرد عضوى را ، پس از آن ارسال نمود تا مدتى كه به توالى عرفى ضرر رساند ؛ پس